Wojciech Świtała
Biografia
Urodzony w Rudzie Śląskiej, Wojciech Świtała ukończył Akademię Muzyczną im. Karola Szymanowskiego w Katowicach w klasie fortepianu Józefa Stompla. W latach 1991–1996 doskonalił umiejętności pod kierunkiem Karla-Heinza Kämmerlinga, André Dumortiera i Jeana-Claude’a Vanden Eyndena.
Jest laureatem międzynarodowych konkursów pianistycznych, m.in. Bardolino (Włochy) I nagroda, Międzynarodowy Konkurs im. Marguerite Long i Jacques’a Thibauda w Paryżu w 1992 (II Grand Prix, nagroda publiczności, nagroda dla najlepszego Europejczyka) oraz w Montrealu. Na XII Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina w Warszawie (1990) otrzymał nagrodę za najlepsze wykonanie poloneza oraz liczne nagrody pozaregulaminowe.
Koncertował w większości krajów europejskich, Argentynie, Maroku, Zjednoczonych Emiratach Arabskich, Libii, USA i Kanadzie. Występował z wieloma polskimi orkiestrami symfonicznymi, między innymi z Sinfonią Varsovią, Filharmonią Krakowską i Filharmonią Śląską, pod batutą takich dyrygentów jak: Jan Krenz, Tadeusz Strugała, Volker Schmidt-Gertenbach, Krzysztof Missona, Jerzy Katlewicz, Mirosław Jacek Błaszczyk, Tomasz Bugaj.
Oprócz działalności solistycznej pianista chętnie sięga po utwory kameralne, wykonując je z skrzypkami Szymonem Krzeszowcem i Piotrem Pławnerem oraz z sopranistką Ewą Iżykowską, a także z Kwartetem Śląskim, Kwartetem Camerata, Royal String Quartet i Orkiestrą Aukso.
Od 1998 zajmuje się również pracą pedagogiczną – jest profesorem uczelni w Katedrze Fortepianu Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach. Wcześniej pełnił funkcję prorektora ds. dydaktyki i nauki (2008–2012), a następnie kierownikiem Katedry Fortepianu (2012–2016). Prowadzi krajowe i zagraniczne warsztaty pianistyczne. Jest pomysłodawcą i głównym organizatorem Międzynarodowych Pianistycznych Kursów Mistrzowskich w Katowicach od 2010 roku. W 2014 został powołany do Rady Programowej Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina.
Pełnił też funkcję jurora takich konkursów pianistycznych jak: Międzynarodowy Konkurs im. Marguerite Long i Jacques’a Thibauda w Paryżu (2009), Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Ignacego Jana Paderewskiego w Bydgoszczy (2010, 2013), Ogólnopolski Konkurs im. Fryderyka Chopina w Warszawie (2007, 2008, 2010, 2012, 2015, 2016), Konkurs na stypendia fundacji Yamaha, Konkurs EPTA w Krakowie i innych. Zasiadał w jury XVII i XVIII Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w Warszawie. W 2016 był jurorem konkursów im. Artura Rubinsteina w Pekinie i im. Vladimira Horowitza w Kijowie, w 2017 IV Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego „Halina Czerny-Stefańska in memoriam” w Poznaniu, a w 2018 I Międzynarodowego Konkursu Chopinowskiego na Instrumentach Historycznych w Warszawie. Podczas XIX Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina ponownie zasiadł w jury.
Świtała nagrał kilkanaście płyt z muzyką Ferenca Liszta, Roberta Schumanna, Johannesa Brahmsa, Claude’a Debussy’ego, Karola Szymanowskiego, Juliusza Zarębskiego i przede wszystkim Fryderyka Chopina dla BeArtOn, Polskie Nagrania, Dux, Sony Music Polska oraz IMC. Zarejestrował chopinowskie Scherza, Wariacje, Rondo, Walce i inne utwory wydane przez BeArtOn w ramach „Wydania Narodowego” (seria A).
2007 opublikowany został album wydany przez Narodowy Instytut Fryderyka Chopina z utworami Chopina wykonanymi przez Świtałę na dwóch fortepianach historycznych – fortepianie Pleyel z 1848 i na fortepianie marki Érard z 1849. Były to 24 Preludia op. 28 (Pleyel) oraz Andante spianato i Wielki Polonez op. 22 (Érard). W 2013 album ten uzyskał certyfikat złotej płyty. W 2011 nagrał Ballady, Nokturny i Scherzo, wykonując je także na fortepianie Pleyela z 1848.
W latach 2000 i 2005 jego płyty dwukrotnie zostały wyróżnione nagrodą „Grand Prix du Disque Frederic Chopin”, a w 2002 otrzymał wraz z Szymonem Krzeszowcem nagrodę „Fryderyk 2002” za płytę ze wszystkimi sonatami na skrzypce i fortepian Johannesa Brahmsa.
Został odznaczony Srebrnym (2005) i Złotym (2023) Krzyżem Zasługi.