Gertruda Kilos-Czorny
Biografia
Gertruda Kilos-Czorny urodziła się 9 lutego 1913 roku w Rudzie Śląskiej jako córka Tomasza i Antoniny Kiel. Od młodości wykazywała talent do biegania; w wieku 13 lat zaczęła trenować, a już rok później została mistrzynią Polski i dwukrotną rekordzistką w biegu na 1000 m. W 1927 ustanowiła pierwszy rekord Polski w biegu na 800 m – 2:34,2.
W 1928 roku, mając 15 lat, wystąpiła na Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Amsterdamie, gdzie awansowała do finału biegu na 800 m i zajęła 8. miejsce (2:33,6).
Dwa lata później podczas III Światowych Igrzysk Kobiecych w Pradze zajęła w finale 800 m 4. miejsce z nowym rekordem Polski (2:26,8). Rok później zakończyła karierę sportową.
Przez kilka lat kariery zdobyła 4 tytuły mistrzyni Polski (800 m: 1928, 1931; 1000 m: 1927; sztafeta 4 × 200 m: 1928) i była 8-krotną rekordzistką kraju (800 m do 2:26,8 w 1930 r., 1000 m do 3:22,3 w 1927 r., oraz rekordy w sztafetach).
Reprezentowała kluby: RoździeńSzopienice (1926–1928), KPWKatowice (1929–1930) i Pogoń Katowice (1931). 5 razy wystąpiła w meczach międzypaństwowych (1927–1931), odnosząc 2 zwycięstwa indywidualne. W 1930 r. jej wynik na liście światowej uplasował ją na 9. miejscu.
Wyszła za mąż za Henryka Czornego. Zmarła 4 grudnia 1938 roku w Krakowie na raka krtani.